قالیشویی حرفه ای فرش را در دو مرحله خشک می کند. اول آبگیری با دستگاه سانتریفیوژ که با دور بالا بخش عمده آب را از فرش خارج می کند. بعد خشک شدن نهایی در گرمخانه صنعتی، محفظه ای با دما و جریان هوای کنترل شده که رطوبت باقیمانده را به تدریج بیرون می کشد.
روش دوم، خشک کردن در فضای آزاد است: فرش را در حیاط یا پشت بام پهن می کنند و منتظر آفتاب و باد می مانند. این روش ارزان تر است ولی به هوا وابسته و همان چیزی است که پشت بیشتر شکایت های بوی نم و زردی حاشیه قرار دارد.
اگر می خواهید بدانید یک قالیشویی درست کار می کند یا نه، همین یک سوال بیشترین اطلاعات را می دهد: فرش را در گرمخانه خشک می کنید یا در فضای آزاد؟
چرا خشک کردن مهم ترین مرحله است
شستشو، خاک را از فرش جدا می کند. خشک کردن، تعیین می کند این فرش چه شکلی به شما برگردد.
فرشی که عالی شسته شده ولی بد خشک شده، در نهایت فرش خرابی است. بوی نم می گیرد، حاشیه هایش زرد می شود و در بدترین حالت پشتش کپک می زند. هیچ کدام از این ها با شستشوی مجدد کاملا برطرف نمی شوند.
برعکسش هم درست است: نمی شود با خشک کردن خوب، شستشوی بد را جبران کرد. ولی نکته اینجاست که خشک کردن، مرحله ای است که راحت تر و بی سر و صداتر حذف می شود.
مرحله اول: آبگیری با سانتریفیوژ
بعد از شستشو و آبکشی، فرش پر از آب است. اگر همین طور به مرحله خشک کردن برود، فرآیند بسیار طولانی می شود.
سانتریفیوژ، دستگاهی است که فرش لوله شده را با دور بالا می چرخاند. نیروی گریز از مرکز، آب را از بافت بیرون می کشد. بعد از این مرحله، فرش هنوز مرطوب است ولی حجم آب باقیمانده به شدت کاهش یافته.
هرچه آبگیری بهتر انجام شود، زمان خشک شدن کوتاه تر و ریسک بوی نم کمتر است. اگر این مرحله حذف شود یا دستگاه ضعیف باشد، هیچ خشک کنی از پس حجم آب باقیمانده برنمی آید.
مرحله دوم: گرمخانه صنعتی
گرمخانه، فضای بسته ای است با سیستم گرمایش و تهویه. فرش داخل آن آویزان یا پهن می شود و هوای گرم با جریان کنترل شده از اطرافش عبور می کند.
سه چیز اینجا اهمیت دارد:
دما باید کنترل شده باشد. حرارت بیش از حد الیاف طبیعی را می سوزاند و فرش را سفت و شکننده می کند. برای فرش دستباف، دما باید پایین تر از فرش ماشینی باشد.
جریان هوا باید برقرار باشد. هوای گرم راکد، رطوبت را از فرش می گیرد ولی جایی نمی برد. جریان هوا رطوبت را از محیط خارج می کند.
فرش باید با فاصله قرار بگیرد. فرش هایی که روی هم یا خیلی نزدیک به هم باشند، از سطوح داخلی کامل خشک نمی شوند.
چرا خشک کردن در فضای آزاد مشکل ساز است
وابسته به هواست
در روز آفتابی تابستان، شاید نتیجه قابل قبول باشد. در پاییز، زمستان یا روزهای مرطوب، همان فرش ممکن است روزها نم داشته باشد.
فرش از رو خشک به نظر می رسد
این خطرناک ترین بخش ماجراست. سطح رویی فرش که در معرض هواست زودتر خشک می شود، در حالی که پشت فرش و لایه های زیرین هنوز مرطوب اند. مجموعه ای که با عجله کار می کند، همین فرش را لول می کند و تحویل می دهد.
بوی نم معمولا یک تا دو هفته بعد از پهن کردن فرش در خانه شروع می شود؛ یعنی وقتی که دیگر ارتباط دادنش به شستشو سخت شده است.
آفتاب مستقیم به رنگ آسیب می زند
ترکیب رطوبت و نور مستقیم آفتاب، بدترین حالت است. حرارت آفتاب واکنش شیمیایی در الیاف مرطوب را تسریع می کند و همین یکی از علت های اصلی زردی حاشیه فرش است.
آلودگی دوباره
فرشی که در فضای باز پهن می شود، در معرض گرد و غبار، دود و در بعضی مناطق فضولات پرندگان است.
آیا در خانه می شود فرش را درست خشک کرد
اگر فرش کوچکی دارید و شرایط مناسب فراهم است، شاید. ولی برای فرش بزرگ توصیه نمی شود.
اگر مجبورید:
- فرش را در محیطی با جریان هوا پهن کنید، نه زیر آفتاب مستقیم
- چند بار جهتش را عوض کنید تا هوا به پشت هم برسد
- اگر پنکه دارید، رو به فرش بگذارید
- تا وقتی پشت فرش کاملا خشک نشده، لولش نکنید
و هرگز از سشوار یا بخاری برقی به صورت موضعی استفاده نکنید؛ حرارت شدید نقطه ای، الیاف مصنوعی را ذوب و الیاف طبیعی را می سوزاند.
هنگام تحویل فرش، این را چک کنید
عجله نکنید و همان جا فرش را باز کنید.
پشت فرش را لمس کنید. اگر خنک تر از سطح رویی است یا حس نم دارد، هنوز کامل خشک نشده. در فصل سرد این احتمال بیشتر است.
بو بکشید. فرش تازه شسته باید بوی تمیزی بدهد، نه بوی نم و نه بوی تند شوینده.
حاشیه ها و ریشه ها را نگاه کنید. این قسمت ها ضخیم ترند و دیرتر خشک می شوند. اگر رنگشان با بقیه فرش تفاوت دارد، همان لحظه بگویید.
اگر چیزی درست نبود، پیش از پهن کردن فرش اعتراض کنید. بعد از پهن کردن، پیگیری سخت تر می شود.
برای مشاوره یا ثبت سفارش با شماره ۰۲۱۵۶۱۲۱۱۵۵ تماس بگیرید.
